“Eigenlijk zou ik best weleens naar Venetië willen”, zo begon manlief een paar weken geleden tijdens het brainstormen over wat we gingen doen in de meivakantie.
Venetië leek me wel leuk, het ligt per slot van rekening in het land waar mijn overgrootmoeder ooit vandaan kwam maar ik zelf nog nooit geweest ben. Maar om daar nu twee weken rond te hangen leek me eigenlijk helemaal niks.
En zo ontstond al snel het idee voor een road trip door de omringende landen. Via Duitsland naar Oostenrijk voor een tussenstop bij de Highline 179, de langste voetgangershangbrug ter wereld. Daarna door naar Venetië om vervolgens in Noord Italië een verlaten kinderziekenhuis te bezoeken en verder te rijden naar Zwitserland voor de mooie bergen en een oud sanatorium. In Frankrijk hadden we nog niet echt plannen daar we verderop in België met een vriendin en haar gezin afgesproken hadden om daar de laatste dagen in de Ardennen samen op te trekken.

Van te voren hadden we niet veel geboekt of gepland, maar dat is onderweg allemaal goed gekomen. Het is een geweldige road trip geworden met alle extremen die je maar kunt bedenken. Zo gingen we van lekker weer in Duitsland naar een dikke laag sneeuw met temperaturen onder nul in Oostenrijk en weer terug naar warm weer met veel zon in Italië.
Het was de eerste keer dat we zoveel kilometers in onze auto afgelegd hebben en ik zag er in eerste instantie ook wel een beetje tegenop om zulke lange stukken achter elkaar te rijden, maar nu weer eenmaal thuis zou ik het zou weer doen en liggen er alweer plannen klaar voor een volgende keer.

De komende weken zal ik alle foto’s en bijbehorende verhalen plaatsen. Dat kan af en toe even duren daar ik weer aan het werk ben maar het komt eraan.

Advertisements