De tweede dag in Berlijn hadden we stralend weer en zo’n dertig graden. Na een ontbijtje van de Lidl in de auto gestapt en richting het Olympische dorp gereden.

De Olympische Spelen in 1936 vonden plaats in Berlijn en werden georganiseerd onder het Duitse naziregime.
Voor deze spelen werd op 15 km van het Olympisch stadion het Olympisch dorp gebouwd.
Het Olympisch dorp bestond uit zo’n 140 woonblokken, en dienden als tijdelijke huisvesting voor de ongeveer 4.000 (mannelijke) atleten uit 50 verschillende landen die deelnamen aan de Olympische Spelen.

De woonblokken hadden elk een naam van een Duitse stad. Behalve de woonblokken waren er ook andere voorzieningen zoals een zwembad, een turnzaal, een oefenterrein, bioscoop en het enorme Speisehaus der Nationen.
Het Speisehaus der Nationen is een ovaalvormig gebouw met 38 zalen waar de atleten konden eten. Elk land had zijn eigen eetzaal met zijn eigen keuken.

Een paar maanden na de Olympische spelen nam het Duitse leger zijn intrek in het dorp. Na de oorlog in 1949 namen de Russen bezit van het dorp.
Een deel van de Olympische huizen werd afgebroken en maakte plaats voor de Sovjetflats, grote betonnen woonblokken waarin Sovjet officieren en hun familie woonden. Daarnaast werd in de jaren zeventig het terrein gebruikt om de DDR-atleten te trainen.
De woonblokken staan sinds 1992 leeg, de skeletten ervan staan er nog steeds.

Sinds 2004 is het Olympisch terrein toegankelijk voor publiek en is men bezig de originele gebouwen te restaureren en zullen de Sovjetflats gesloopt worden. Zo is de woning waar de Afro-Amerikaanse atleet Jesse Owens in verbleef volledig gerestaureerd. Jesse Owens won vier gouden medailles tijdens de Spelen, dit leidde tot een domper op de rassentheorie van de nazi’s.

Advertisements