Terwijl je tegen me aan genesteld zit op de bank
Kijk ik naar je
Je wordt groot
Ik hoef je veters niet meer te strikken
Ik hoef je niet meer te helpen met haren wassen
Langzaam wordt je zelfstandig

Terwijl je tegen me aan genesteld zit op de bank
Kijk ik naar je
En besef dat ik je stukje bij beetje los moet laten
Hoe moeilijk dan ook
Ik zou je met alle liefde van de wereld willen beschermen
Tegen alle tegenslagen, pijn en moeilijke momenten
die je zult tegenkomen op je weg naar zelfstandigheid

Morgen
laat ik je weer een stukje meer los
Maar voor nu
Hou ik je nog even stevig vast
Terwijl je tegen me aan genesteld zit op de bank

©Spinnetje

Advertisements