doing the dishesOnze vaatwasser heeft de geest gegeven. Paniek alom, niet alleen omdat deze tot in het kleinste gaatje volgepropt was met vuile vaat maar ook omdat wij beiden een gruwelijke hekel hebben aan afwassen.

In het tijdperk voor de vaatwasser stond bijna dagelijks de aanrecht gevuld met vuile vaat, netjes in stapeltjes verdeeld om ergens, wanneer de kastjes leeg waren en er echt geen schoon kopje meer te vinden was, afgewassen te worden.
Echt bevorderlijk voor onze relatie was dat ook niet, vaak tegen de nacht stonden we dan samen lichtelijk geïrriteerd af te wassen en te drogen. Niks geen diepzinnige gesprekken tijdens het verrichten van deze huishoudelijke klus, wel het moment om al je irritatie er eens lekker uit te gooien.
Zoonlief werd geboren en daarmee werd de stapel vuile vaat nog groter. Manlief wist me over te halen tot de aanschaf van een vaatwasser. Via een collega kocht ik onze eerste tweedehands vaatwasser. Vanaf die dag heb ik -op een enkele uitzondering na- geen afwasborstel meer in mijn hand gehad.
Tot vanmorgen, manlief zijn pogingen om het apparaat weer aan de praat te krijgen hadden tot niks geleid, ik mocht weer ouderwets aan de afwas.
Het heeft me bijna een uur gekost, daarna was de vaat schoon en de rest van de keuken vies…nu weet ik weer waarom een afdruiprek toch wel handig is.

Aankomend weekend zijn manlief en ik beiden vrij, kunnen we mooi op zoek naar een nieuwe -tweedehands- vaatwasser.

Advertisements