Door een stukje van Aline over plakken en schrijven werd ik weer herinnerd aan mijn oude schoolagenda’s. Op zolder in de boekenkast staan er nog drie, ietwat vergeeld en stoffig.
Aan het begin van het schooljaar waren ze altijd nog netjes en dun, maar naar mate het schooljaar vorderde werden de agenda’s steeds dikker.
Wilde je er enigszins bij horen dan moest je agenda toch minstens plaatjes van toenmalige idolen en veel onzin teksten bevatten. Gedichtjes, maffe teksten, plaatjes, concertkaartjes, bierviltjes, alles werd erin geschreven en geplakt. En niet alleen schreef je je eigen agenda vol, ook in de agenda’s van je klasgenootjes schreef je gedichtjes of een gekke tekst bij de geplakte plaatjes.

Zoonlief heeft ook een schoolagenda, maar deelt niet dezelfde plak en schrijf passie. Zijn agenda, vaak achteloos ergens in een hoek van de kamer liggend, is op wat huiswerk na onbeschreven en onbeplakt.
Misschien is het de leeftijd of het feit dat hij een jongen is, want na een rondje over het internet blijken er gelukkig ook vandaag de dag nog heel wat agenda’s te zijn die eruit zien als de mijne.

Advertisements