Na bijna drie weken in Thailand geweest te zijn breekt dan toch echt de laatste dag aan. Een dag die we al struinend door Bangkok doorbrengen. We steken Chao Praya rivier over en lopen langs het sportpark waar ondanks de warmte heel wat mensen actief zijn met voetballen, fitness en Takraw.
We lopen wat rond in de straatjes en gaan met het pontje weer terug richting Chinatown. Deze wijk behoort tot de oudste en grootste Chinese wijken ter wereld en bestaat al sinds 1782. In het verleden was de Chinese wijk het financiële centrum van Bangkok.


Dit gebouw staat al jaren in deze onafgebouwde staat.
Waarschijnlijk zal het tot in de lengte der dagen er zo bij blijven staan.

Het weer werkt helaas vandaag niet helemaal mee, nog voordat we goed en wel bij Chinatown aankomen komt de regen met bakken uit de hemel. We schuilen bij de bij ons altijd populaire Starbucks en wachten met een flinke kop cappuccino in de hand tot het weer droog is.

Wanneer de ergste regen voorbij getrokken is lopen we weer verder. We lopen langs authentieke straatjes waarin je je bijna -op de vele brommertjes en tuktuk’s na-  in een andere tijd waant en door de smalle straatjes van de vele marktjes.
Uiteindelijk komen we weer uit bij het Hua Lamphong railway station, vanwaar we de metro naar Patpong nemen.


In Chinatown vind je naast de vele markten ook straatjes die gewijd zijn aan één product,
zoals auto onderdelen, oud ijzer of hout.


Tuktuk’s komen overal, zoals hier…in een smal marktstraatje.


Motor taxi’s

Patpong is de bekendste avondmarkt van Bangkok en is niet alleen bekend vanwege de vele souvenirs, kleding en de fake merkartikelen, rondom de markt zitten vele gogo bars. Elke avond, wanneer de markt vol stroomt met toeristen, begint het spel van de mannen die voor de gogo bars werken. Staand voor de ingang van de bar, met in hun hand een lijstje met de prijzen van de drankjes, proberen ze elke man die voorbij loopt te verleiden om binnen te gaan in de bar. Om het nog wat aantrekkelijker te maken duikt er regelmatig een schaars geklede vrouw op tussen de rood  fluwelen gordijnen die voor de ingang hangen.
Ook manlief wordt natuurlijk aangesproken, het leukste is als zoonlief en ik net iets achter hem blijven lopen. Manlief speelt het spel gewoon mee, hij luistert naar de mannen waarna hij op ons wijst en verder met rust gelaten wordt. Niet bij allemaal werkt het, sommige blijken ons na al die jaren dat we hier komen wel te herkennen en knopen een kort praatje aan.

We lopen een laatste rondje over de markt, bekijken alle souvenirs -die na al die jaren nog steeds hetzelfde zijn-  en eten ter afsluiting bij de Mac Donald’s. Bij de supermarkt kopen we voor de laatste keer die lekkere nootjes en een fles Chang bier en gaan terug met de Sky Train richting ons guesthouse.

Aangekomen bij het eindpunt van de Skytrain vallen we midden in een soort van gratis openlucht optreden. Geen idee wie het zijn, maar afgaande op het meiden gegil zijn ze wel populair.
Lang kunnen we er niet van genieten, de rugzakken moeten nog ingepakt.
Voor de laatste keer proppen we alle, inmiddels vuile, kleding en andere spullen in onze rugzakken en rijden na een korte nacht slapen met de taxi richting vliegveld om weer terug te gaan naar huis.

De kwaliteit is ietwat belabberd, maar  HIER kun je de live beelden erbij zien.

Advertisements