Op een bankje onder de bomen hadden we een mooi uitzicht op de weg, het kruispunt en alles wat langs reed. Geen idee wat de functie was van het bankje langs de weg in the middle of nowhere, maar handig was het in dit geval wel.
We dronken wat, wierpen een blik op de kaart en fietsten weer verder tot we aan de zijkant een bord zagen staan met daarop een olifant. Nieuwsgierig als we waren sloegen we het weggetje in en kwamen terecht op een soort van binnenplaats waar één olifant stond onder een soort van afdak. De binnenplaats omringd met kleine gebouwtjes waar monniken in bleken te wonen.
Eén van de monniken kwam naar ons toe lopen en vertelde dat dit een opvangplaats was. Nu zag ik maar 2 olifanten dus natuurlijk wilde ik dat wel geloven. Totdat de monnik ons wenkte en ons leidde naar een ander klein binnenplaatsje waar een jonge olifant stond. De jonge olifant werd speciaal voor ons uit z’n verblijf gehaald en de olifant liet een scala van trucjes zien. Dat was het moment dat ik achterdochtig werd. Was ik, met mijn overduidelijke mening tegen het gebruik van olifanten voor toeristen vermaak, er nu toch in getrapt.
Ondanks m’n vermoeden dat het toch niet helemaal klopte wat men ons vertelde konden we het niet weerstaan de olifant voordat we weer verder fietste nog even te aaien en te bewonderen.

En verder ging de tocht, langs tempeltjes, boeddhabeelden en tot onze verrassing een Chinese begraafplaats. De meeste Thaien laten zich cremeren, maar daarnaast is er een grote groep van Thaien van Chinese afkomst die zich laten begraven. Er zijn door heel Thailand verschillende Chinese begraafplaatsen. Elk jaar tijdens Qingming, een Chinese nationale feestdag die meestal op 4 of 5 april valt, worden de graven bezocht door familieleden om de voorouders te eren. De graven worden dan schoongemaakt en er worden bloemen geplaatst. Daarnaast wordt er ook eten neergezet. Dit daar men gelooft dat de wereld van de overledenen veel lijkt op onze wereld en dat de voorouders daarom aardse zaken als bloemen en eten op prijs stellen. Het bezoek aan de graven wordt meestal afgesloten met een picknick.





Chinese begraafplaats

Terwijl manlief en zoonlief alvast verder fietste maakte ik nog her en der wat foto’s. Met het idee ze wel weer in te halen zette ik ook mijn fietstocht voort. Maar hoe ik ook speurde, nergens was een spoor van die twee te vinden. Zouden ze dan misschien toch bij het hondenasiel langs de weg gestopt zijn om daar nog even te kijken. Ook daar geen spoor van manlief en zoonlief.
Daar stond ik dan, langs de snelweg en geen idee waar ze heen gefietst waren. Verderop zag ik een paar Thaien langs de weg aan het werk, die hadden ze misschien gezien.
Helaas bleken geen van allen engels te spreken, er werd wat gebaard dat ik moest wachten en één van de mannen schoot het gebouwtje in wat even verderop lag en kwam terug met een engels sprekende dame. Die kon me vertellen dat manlief en zoonlief  hier inderdaad langs gefietst waren.
Pas bijna terug in centrum zag ik in de verte 2 bekende silhouetten, manlief en zoonlief staand langs de kant. Eenmaal weer met z’n drieën vervolgde we onze weg terug naar het centrum. Het liep inmiddels al bijna tegen de avond en het werd hoog tijd om de fietsen weer terug te brengen.
Alleen moet je dat centrum dan wel kunnen vinden. Ergens hadden we het vermoeden dat we verkeerd zaten. De weg nog maar eens gevraagd waarna we wel richting het centrum fietsen in plaats van er juist weer vanaf.
Door het centrum fietste we terug naar de winkel waar we fietsen gehuurd hadden, waar men ons wist te vertellen dat onze route meer dan 50 km lang was geweest. Ik moet zeggen dat het niet als 50 km gevoeld heeft. Alleen dat stuk berg op, dat doe ik niet snel meer.


Huisje onderweg


Spoorovergang in Hua Hin

Fietsen in Thailand is goed te doen en een relaxe manier om de omgeving te verkennen.
Het verkeer kan in het begin even wennen zijn, maar over het algemeen houdt iedereen in het verkeer rekening met elkaar dus ook met fietsers.
Meer info: Hua Hin Bike Tours, 104 Naebkahardt Road, Hua Hin
Fietsverhuur: 500B per dag

Als laatste nog even terug komen op het rijden op een olifant. Veel toeristen die naar Thailand gaan maken een ritje op een olifant. Het lijkt allemaal zo leuk en onschuldig. Maar de meeste olifanten die in de Thaise toeristenindustrie worden gebruikt, worden als jong dier uit Birma  gesmokkeld. Om het olifantje af te richten wordt grof geweld gebruikt. Het dier wordt vaak vastgebonden, uitgehongerd en dagen achtereen afgeranseld om zijn wilskracht te breken.

Wil je meer info over olifanten in Thailand:

piepvandaag
Wildlife Friends of Thailand
Thailandblog

Advertisements