Wanneer we klaar zijn met lunchen kunnen we onze backpacks achterlaten en rijden we terug richting Nam Tok. Op zo’n 2 km afstand van het treinstation bevindt zich de Sai Yok Noi waterfall.
Ook hier zijn we al eerder geweest en ik weet inmiddels dat je je er niet teveel bij moet voorstellen. De LP beschrijft de waterval als volgt: ‘Not so much a waterfall as a paddling pool, this is where the Thais come to have fun.’ En die beschrijving klopt helemaal.

Vanaf de berg loopt een klein stroompje welke eindigt in de daaronder gelegen pool. We lopen een rondje om de pool en kijken naar de Thaien die er een sport van maken zo snel mogelijk met het stroompje mee naar beneden te glijden. Zoonlief twijfelt of hij in de pool wil zwemmen, hij observeert nog een tijdje  wat er allemaal in de pool gebeurt. Na wat glijpartijen voor zijn neus staat z’n besluit vast, toch maar niet zwemmen. Aantrekkelijker is het plan om naar de grot te lopen die zich een stuk bergopwaarts bevind. Het is maar ongeveer 500 meter lopen naar de lawa cave, die bekend staat om zijn stalagmieten en stalactieten. Het eerste stuk is een soort van trap welke je gelijk brengt naar het tweede level van de waterval. De trap is niet echt heel hoog, maar hoog genoeg om het zweet niveau weer goed op peil te krijgen. Via een paadje langs de bergen komen we bij grot aan. Enthousiast lopen we naar de ingang, we hebben deze grot al eerder bezocht en weten dat het binnen mooi is. Verder dan het ingangsbord komen we niet, de grot blijkt dicht te zijn. Geen idee waarom, het bord eronder is in het thais en dat kan ik helaas niet lezen.
Ook al is de grot gesloten, er valt in de nabije omgeving nog genoeg te zien. We lopen langs picknickende en zwemmende thaien en zien een heuse liaan hangen die natuurlijk door manlief en zoonlief uitgeprobeerd moet worden. Als we genoeg hebben van het rond lopen kijken we nog een keer bij de grot, maar de grot is en blijft dicht. We worden aangesproken door een Thaise dame we maken een kort praatje waarna we aanstalten maken om weer terug te lopen naar de waterval. De Thaise dame biedt aan om ons met de auto terug te brengen naar beneden, blijkbaar zien we er erg verhit uit. In de auto genieten we van 5 minuten airco op standje vries en komen we fris weer beneden aan.


Weer beneden bij het eerste level van de waterval wagen zoonlief en ik ons toch pootje badend in de pool. De glijpartijen die we eerder zagen in gedachte houdend, schuiven we voet voor voet over de met mos begroeide stenen. We wagen ons tot bijna het midden en schuiven dan weer terug. Hopeloos in de weg staand worden we gepasseerd door een ietwat onhandige meneer die nog geen halve meter verder een flinke glijder maakt. Wij houden het voor gezien daarna. Op blote voeten lopen we richting de snelweg waar een aantal kraampjes staan met etenswaar. Manlief slaat het een en ander in terwijl zoonlief en ik onze schoenen aantrekken.
Nog maar net onze schoenen aan hebbende worden we weer er even aan herinnerd dat het toch echt regenseizoen is, en voor we er erg in hebben staan we in de stromende regen. We rennen naar het eerste de beste afdakje wat ik zie, een kraampje met  fruit.
Blijkbaar zien we erg nogal hopeloos uit, de dame achter het kraampje reikt ons 3 zeer gammele krukjes aan. Ik durf amper te gaan zitten, het is duidelijk dat de krukjes hun beste tijd hebben gehad maar het gaat goed. Als de ergste regen voorbij is bedanken we de mevrouw voor de krukjes en lopen richting bus.


(De plaatselijke keuken)


De buien hier zijn gelukkig meestal kort en hevig, wanneer we bij het floatel aankomen is het weer droog en keert de warmte terug.
We krijgen onze sleutel van de kamer aangereikt waarna manlief de kamer grondig inspecteert. Manlief houdt niet van beestjes, het valt dit keer mee….op een mug na geen beestjes.
Enige mankement is de douche, wanneer je het toilet doorspoelt kom er er verderop weer uit. Maar ook dat is te overleven. Na de kamer inspectie vallen we neer op de stoelen voor ons hutje waar we in gesprek raken met 2 Nederlandse meiden die hier ook voor een nacht een kamer hebben.
Ondanks dat het een gezellige avond is, met net iets teveel bier, wordt het niet laat. We zijn eigenlijk allemaal best wel moe en liggen -voor ons doen- al vroeg in bed.

Advertisements