Al eerder schreef ik over de beestenboel die ik me hele leven al om me heen verzamel. Nam ik ze vroeger niet zelf mee omdat ik ergens weer een zielig dier gevonden had, dan fungeerde we wel als tijdelijk oppas adres van de dieren die we op school hadden (die overigens negen van de tien keer nooit meer terug gingen naar school daar op school het nieuwtje er wel vanaf was).
Ook nu nog heb ik graag dieren om me heen. En de geschiedenis herhaald zich nu zoonlief op school zit, zij het dit keer geen cavia’s van school maar kikkervisjes.

Vastbesloten de kikkervisjes na twee weken weer levend op school af te leveren deed manlief een snelle google studie over deze beestjes. Moet zeggen, ik ben weer een stuk wijzer. Ik wist namelijk niet dat ze graag komkommer en kipfilet eten. We hebben ze beiden gegeven, vooral de kipfilet deed het goed….het leken wel een stel uitgehongerde aasgieren.
Zoonlief vond het geweldig, in de winkel rende hij als eerste naar de groentenafdeling voor een paar komkommers en ging samen manlief om de paar dagen met een emmer richting sloot om daar vers water te halen.
Dagelijks werd er door ons…en de katten…geobserveerd of de kikkervisjes al pootjes kregen, want zodra ze poten hebben en de staart verdwijnt moet er weer een steen bij zodat ze boven kunnen ademhalen.
En ja bij een paar hebben we pootjes zien komen, maar twee weken zijn zo voorbij en de kikkervisjes zijn weer richting school gegaan.

Wist je trouwens dat je kikkers een beschermde diersoort zijn en kikkerdril officieel alleen voor eductie op school gehouden mag worden en niet thuis?

De fotos’ zijn niet echt goed gelukt, maar als je goed kijkt kun je wel een kikkervis onderscheiden.

Gelukkig kon er een deksel op, anders hadden we waarschijnlijk maar weinig kikkervisjes overgehouden.
Nu bleef het bij pure observatie door beide katten..Aanvallen op een stukje rauwe kipfilet.

Advertisements