….worden groter. En dus mochten ze met het mooie weer van de afgelopen weken voor het eerst naar buiten.
De eerste minuten pootje voor pootje alles besnuffeld en in de gaten houdend. Maar al snel werd de voorzichtigheid vergeten.

..

Het gras, de bloemen, de planten, de tegels, alles werd grondig besnuffeld en betast. En daar hoorde ook onze boom bij. Leuk, zo’n alternatieve krabpaal, vooral als je kat na een aantal keer de onderste takken verkend te hebben en weer terug te klimmen, besluit dit keer niet de uitweg naar beneden te zoeken maar steeds hoger te klimmen.
Bijna in de top zag ook Joris het niet meer zitten (Ik zag het na de 5e tak al niet meer zitten en had ‘m in gedachten al 10 keer naar beneden zien storten) en Joris zette het op een klaaglijk miauwen.
Zo’n miauw waar je niet omheen kan, en dus ook onze buren niet.
Binnen mum van tijd stond het halve achterpad vol. Tja een kat in een boom is hier ook geen dagelijkse kost.
Gelukkig had een van de buurmannen een lange ladder en kon Joris uit z’n boomhoge positie bevrijd worden.
Ach, de hele buurt weet nu wel dat we een zwart-witte kat hebben die luistert naar de naam Joris.

Onze buurkat vind het zo op het eerste gezicht maar niets, twee van die katten in "zijn" tuin.En af en toe moet je naast alle planten en bloemen ook elkaar niet uit het oog verliezen.

Advertisements