De eerste chocoladeletter en kruidnootjes werden al weken geleden veroberd, maar nu is dan eindelijk Sinterklaas zelf ook weer in het land. Voor zoonlief een spannende tijd, voor ons een tijd van improviseren en de fantasie aanspreken.

Twee jaar geleden maakte het zoonlief nog niets uit waar Sinterklaas vandaan kwam en hoe de cadeautjes in huis kwamen. Sint en z’n pieten waren er gewoon en leverden cadeautjes, dat was voldoende. Maar nu wordt er toch meer nagedacht door zoonlief en wordt er regelmatig een beroep gedaan op onze fantasie.
"Hoe komt Piet nu eigenlijk binnen", "Hoe kan het nu dat er al pieten zijn als Sinterklaas nog niet is aangekomen", "Waarom geeft Sinterklaas dit jaar meer uit dan vorig jaar" (Als hij flarden van het journaal opvangt)
Ter plekke mag ik er een mooi verhaal van maken, wat me tot nu toe gelukkig lukt. Een enkele keer maakt de reclame op de tv het me wel moeilijk, een mooi boek over de geschiedenis van Sinterklaas, een tentoonstelling over Sinterklaas, een Sinterklaas aanbieding. Elke keer dat het woord Sinterklaas op tv uitgesproken wordt spitst zoonlief z’n oren en is vol aandacht. En ik maar weer uitleggen dat dit toch echt allemaal voor grote kinderen is. Met moeite lijkt zoonlief het te accepteren en legt zich er bij neer.
Ondertussen zorgt de reclame ook goed voor de omzet in bepaalde supermarkten waar ik af en toe m’n boodschappen haal. De Sinterklaas CDtjes, te krijgen bij bepaalde artikelen (die ik eigenlijk niet nodig heb), zijn het meest favoriet. Want klasgenootje J heeft er 6 en klasgenootje S heeft er ook al 4. Dan kan zoonlief niet achterblijven toch.
En ik hobbel weer naar de bepaalde supermarkt om de nieuwste CD met wel zeker 2 liedjes te pakken te krijgen en natuurlijk wederom te verkrijgen bij artikelen die we eigenlijk nooit in huis hebben.
Iemand nog geinteresseerd in rollen pringles of een zak tijgernoten?

Advertisements