In m’n auto, met gerepareerd raam, rij ik wederom richting m’n moeder. We gaan naar de jaarlijkse Margriet winterfair. Een dagje lekker mutsen.
We luisteren naar de klanken van Wibi Soerjadi, proeven allerlei hapjes, doen ideeën op over kerstversieringen en laten ons meeslepen in de kerststemming die overal overduidelijk aanwezig is.
Het is overigens wel vreemd om er zonder zoonlief te lopen. Tot vorig jaar vond zoonlief het allemaal leuk en grappig, maar nu hij 5 is kan het hem allemaal niet meer zo bekoren. Behalve zoonlief missen we ook de buggy, die deed altijd goed dient als kapstok en goederenvervoer.

Gekocht wordt er weinig, maar ik kom wel thuis met een reisgids van Djoser, speciaal gericht op reizen met kinderen, een Columbus (ook een reisblad) en de reisgids van Summum reizen. Behalve het scoren van mooie reisgidsen maak ik een oud reisleidster enthousiast voor het reizen met kinderen. Zij zou graag met haar kind reizen maar heeft zich er nog niet echt in verdiept.
Manlief zegt weleens dat ik alleen maar met reizen bezig ben, in dit geval klopt het wel een beetje.

Thuis praat ik na met manlief over reizen en toekomstdromen. Toevallig is er een uitzending op tv over preventie en behandeling van lepra.
Allebei trekken we dezelfde conclusie, we zouden heel graag ander werk willen doen in een ander land. Maar hoe graag we het ook willen, we kiezen steeds weer voor zekerheid met daarbij de eeuwige twijfel.
Wanneer we naar bed gaan, na een fles wijn en een heerlijke discussie over dit onderwerp, houden we het maar op ooit. In de tussentijd stort ik me gewoon op m’n andere interesses, het verdiepen in andere culturen en het gedrag van dieren.

Advertisements