GarfieldWanneer ik net m’n eerste hap van m’n ontbijt wil nemen gaat de telefoon. " Heb je vanmiddag iets te doen"? "Nou eigenlijk wel" antwoord ik, "ik ga met zoonlief naar de kinderkapper".
"Oh, jammer", en de teleurstelling is duidelijk bij vriendin te horen.
Ik vraag naar haar plannen en vriendin verteld me over haar idee om met de kinderen naar de bioscoop te gaan.
Nu vraagt zoonlief hier een paar weken om, maar op de een of andere manier komt het er niet van. Ik beloof vriendin dat ik zal proberen de afspraak bij de kinderkapper te vervroegen. Dit lukt en op weg naar het winkelcentrum bel ik vriendin terug.
Het wordt nu een kwestie van strak plannen. Snel duik ik m’n favoriete kledingwinkels in op zoek naar leuke nieuwe kleren. Je hebt weleens van die momenten dat je ‘s morgens voor je kast staat en je tot de ontdekking komt dat wat er nog hangt aan kleding niet meer past, totaal niet meer in de mode is, verwassen is en je meest favoriete stukken bijna uit elkaar vallen van ellende. Die ochtend was zo’n moment en moest echt de stad in om er de komende herfst niet als een verlopen zwerver uit te zien.

Met beide handen vol met tassen ren ik terug naar de auto en moet binnen een kwartier op school zien te komen. Dit lukt bijna, tot ik een zeer langzame vrachtwagen tref waar ik met geen mogelijkheid langs kan. Met een rood hoofd, en het zweet in m’n nek kom ik op het schoolplein. Net op tijd.
Zoonlief komt net aan en heeft allerlei plannen om vriendjes uit te nodigen.
Met de leuke verrassing in het vooruitzicht weet ik hem te paaien om snel mee naar huis te lopen, een boterham te eten en snel te douchen. Dat douchen gaat iets minder snel dan gepland en net op tijd vallen we bij de kapper binnen.

Met een strak geknipte zoon, speciaal voor de schoolfotograaf, op de achterbank rij ik weer richting stad waar ik voor de bioscoop afgesproken heb. Daar rij ik verkeerd, heb alle stoplichten tegen en kan zo gauw geen parkeerplaats vinden. Zo’n 10 minuten voor aanvang stormen we de bioscoop binnen en tref daar vriendin.
Zoonlief vergaapt zich aan alles om hem heen, hij is nog niet eerder naar de bioscoop geweest. Maar wat hij wel weet is dat popcorn en de bioscoop bij elkaar horen.
De inkopen worden gedaan, een goed plekje wordt gezocht en even later zitten we met 4 kinderen, popcorn en chocomel op een rij naar Garfield te staren.

Advertisements