Vorig jaar zat ik er helemaal naast, dus dit jaar had ik 3 augustus vrij aangevraagd met drie uitroeptekens. En het heeft geholpen en was dus eindelijk vrij op de verjaardag van m’n moeder.
‘s Morgens zat ik me al helemaal te verheugen op het etentje bij Arie’s met m’n moeder en zus (geen echte, maar een zichzelf geadopteerde). Maar voordat het zover was mocht ik eerst fungeren als kok, om de heren die thuisbleven van eten te voorzien en als entertainer voor alle binnengelopen kids.
Boterhammen, de favoriet pasta met hagelslag, glazen drinken, wat lekkers, alles schoof naar binnen, waarna het speelgoed weer opgezocht werd. Buurmeisje B. verdween weer, die moest ‘s middags weg en werd dus ingeruild voor buurjongentje J. die uit voorzorg een tas met speelgoed meegenomen had.

Vlak voordat ik richting Rotterdam vertrok bedacht zoonlief dat ik best wel even door kon eten zodat ik weer op tijd thuis was om hem naar bed te brengen en een verhaaltje voor te lezen. Teleurstelling alom toen dit niet zo bleek te zijn, maar met zwaaien voor het raam was de teleurstelling enigzins gecompenseert.
Arie’s bleek wederom een goede keuze, een warm onthaal en lekker eten.Ik blijf het een heerlijk restaurantje vinden, klein en een warm interieur met aan de wand foto’s van Rotterdamse en internationale sterren en legenden.
Zoals gewoonlijk ging de tijd snel, m’n moeder en zus zijn nogal van de klets en daar ging dus m’n voornemen om nog enigzins bijtijds thuis te zijn.
In de stromende regen liepen we terug, natuurlijk bij m’n moeder thuis werd er nog even nagekletst zodat ik pas na twaalven weer thuis was.


Het hoofdgerecht, vegetarische quiche.


Exc3xa9n van de foto’s zoals ze bij Arie’s aan de muur hangen.

Advertisements