Voordat we de bus terug nemen naar Bangkok worden de laatste dingen gekocht waaronder wat te eten en te drinken voor onderweg. Als we de hal van het Apex binnen stappen zie ik op een van de banken Da, de mevrouw van de kapper, annex guesthouse, annex reisbureau zitten. Oja, da’s waar ook, ze zou nog even langs komen om gedag te zeggen. Naast haar zit een meisje wat haar zusje blijkt te zijn.
Wanneer Da ons in de gaten krijgt springt ze op, rent op zoonlief af en geeft hem een paar dikke zoenen. “I have some gift for you”
Dat “some” blijken drie tassen vol te zijn. Twee tassen vol met knuffels, de derde is gevuld met ananas, papaya en meloen.
We weten niet zo goed hoe haar te bedanken, zo lief dat iemand dit doet. Met de belofte een foto van zoonlief (wat we overigens nog steeds moeten doen) te mailen stappen we in de bus op weg naar Bangkok.

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Aangekomen in Bangkok, komen we in de nooit te vermijden file terecht. Vanuit de stilstaande bus observeer ik het straatleven van Bangkok. Soms lijkt het wel of men overal en altijd aan het eten is. Straatstalletjes, karretjes, restaurantjes, er lijken er niet genoeg van te kunnen zijn.
Langzaam kruipend komen we dan toch aan op onze bestemming, Siam square, waar we niet hoeven te zoeken naar een guesthouse. Door onze reservering op ons vaste stekkie kunnen we gelijk inchecken.
Voor de laatste keer deze reis pakken we onze rugzakken uit, ordenen vast wat schoon en vuil goed en eten de laatste stukken meloen en papaya.
Het voordeel van het guesthouse waar we onze intrek hebben genomen is dat het een zeer grote kamer is, met een zitje en een luxe badkamer met warm water en een bad. Da’s toch altijd wel even genieten. Tevens heeft de kamer een klein balkonnetje. Okee, het is een inside balkon met uitzicht op balkon van de kamer tegenover ons en naar beneden kijkend het restaurant, maar krenterig als we zijn gaan we niet 300 baht meer betalen voor een kamer met balkon aan de buitenkant.
Wanneer we besluiten een stukje te gaan lopen blijken we midden in de spits te zitten. Vanaf de loopbrug die van Siam square bovenlangs tot aan Sukhumvit road loopt (en dat is toch wel een paar kilometer) observeren we de enorme stroom verkeer. Elke keer verbazen we ons weer over de hoeveelheid auto’s, brommers en bussen die zich door de straten van het centrum lijken te persen.
Zoonlief ziet natuurlijk binnen no time de bekende big M, en dat is nu precies waar we die avond onze maaltijd nuttigen.

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

xe2x80x99s Morgens worden we gewekt door de bekende vogelgeluiden die zo typerend zijn voor dit guesthouse. Buiten staan een aantal volixc3xa8res en vogelkooien met de meest mooie vogels, en op de een af andere manier blijk je deze vogels overal in het guesthouse te horen. Of je nu beneden staat of op de achtste verdieping.
Eigenlijk wil ik er niet aan, maar het moetxe2x80xa6.shoppen. Helaas val ik niet onder de categorie vrouwen die shoppen het einde vind. Ik ga naar de stad, koop wat ik nodig heb en ga weer naar huis. De shoppingmalls hier in Bangkok heb ik inmiddels wel gezien, maar manlief wil graag nieuwe kleding hier kopen. En gelijk heeft hij, de prijzen zijn goed en de laatste mode is hier te koop. Maar ik heb zo’n hekel aan pashokje in, pashokje uit, volgende shop in en weer hetzelfde ritueel volgen. Voordat manlief zich mag uitleven, lopen we eerst naar de tattooshop die onderin de shoppingmall zit.
Na een jaar twijfelen en denken ga ik ervoor. Vorig jaar had ik ‘m al in henna op m’n voet laten zetten maar nu wilde ik ‘m in het echt, een olifant en de thaise tekst ‘Sanoek’ (Enjoy your life)
Er werd wat onderhandeld over de prijs maar we kwamen eruit en ik mocht plaats nemen. Bijna tegelijk met mij kwam er een japans meisje binnen die een navelpiercing wilde. Ook hier volgde een onderhandeling over de prijs waarna het meisje schuin naast me kwam te zitten.
Nu zou ik, als ik het ooit voor mekaar krijg iets minder vet op m’n buik te hebben, best een navelpiercing willen. Maar na het gezicht van het meisje aanschouwd te hebben, ben ik hier toch maar van terug gekomen. Ik hou het maar bij m’n tattoo!
Met een tattoo rijker stonden we zo’n 20 minuten weer buiten en kon manlief aan het shoppen slaan. Terwijl ik zoonlief probeer te vermaken, die het na drie shops wel gezien heeft, sjort manlief zich in de nieuwste modellen spijkerbroeken en shirts. Braaf bewonderen we alles, hopend dat manlief snel beslist, en wachten geduldig af.
Met een flinke arm vol tassen, lopen we naar het park op Sukhumvit road. In het park kopen we wat te drinken en lopen verder naar de speeltuin.

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Zoonlief leeft zich uit op de toestellen, samen met de andere kinderen en wij zitten gezapig op een bankje met ons blikje ijsthee. Met een bijna dwangmatige blik bekijk ik voor de twingtigste keer de tattoo op m’n voet en vind ‘m steeds mooier worden. Dan is het zes uur en uit de speakers die overal in het park hangen klinkt het nationale volkslied. Het duurt even voor het tot me doordringt. Volkslied, koning…..oja, dan wordt er verwacht dat we gaan staan. Bij de eerste klanken laten de thaien om me heen alles voor wat het is en staan stokstijf in een houding bevroren. Ik roep zoonlief en met wat moeite krijg ik het voor elkaar dat we alle drie netjes in de houding staan en blijven staan tot het volkslied afgelopen is.
We hebben dit ritueel al vaak meegemaakt, maar nog nooit in de speeltuin! Wanneer het volkslied ten einde is, gaat ieder weer verder met wat hij aan het doen was.
Waar ik me trouwens nog meer over verbaasde was het feit dat ondanks alle waarschuwingen voor de vogelgriep ik toch een westerse vrouw midden in een enorme groep duiven zag staan, samen met haar kindje van zo’n 2 jaar. Samen waren ze de duiven aan het voeren. Tuurlijk weet ik dat het risico klein is, maar toch.
We blijven in de speeltuin tot het donker wordt en met de skytrain gaan we terug naar Siam square.

Onze laatste dag van deze reis was dan toch echt aangebroken. Aan het begin van de reis lijkt het alsof je zeeën van tijd hebt en er geen einde aan kan komen, maar helaas was voor ons toch het einde in zicht. Ons weemoedige gevoel deed ons besluiten niet op stap te gaan maar in de buurt een beetje rond te wandelen, dan hadden we nog genoeg tijd over om op ons gemak de rugzakken in te pakken.
Ons eerste doel was het Jim Thomson house. Een zeer bekende plek waar je originele thaise huizen kan bekijken en de bekende Jim Thomson zijde kan kopen. Deze zakenman, van niet Thaise afkomst, dankt z’n bekendheid aan het feit dat hij op een dag spoorloos verdwenen is en niemand hem ooit meer gezien heeft, ook zijn lichaam is nooit gevonden.
Aangekomen bij de bekende huizen liepen we wat rond, bekijken de huizen van binnen en lopen door de mooi aangelegde tuinen.
Totdat we terug geroepen worden door een Thaise dame, we blijken te moeten betalen voor het rondwandelen. Aangezien we eigenlijk alles al gezien hebben, laten we dit achterwege en lopen netjes weer naar buiten en wandelde we nog wat rond in de buurt.
En zo ging onze laatste dag over in de laatste avond, die we doorbrengen op patpong, de avondmarkt van Bangkok. Om daar te komen nemen we een taxi, wel zo snel, denken we. We lopen een paar taxi’s af, want ook daar moet over de de prijs of het gebruik van de meter onderhandels worden. De derde taxi blijkt de meter te willen gebruiken en we stapppen in. Natuurlijk komen we, ook al is het bijna negen uur ‘s avonds, in de file terecht. Na een paar minuten stilstaan keert de chauffeur z’n taxi en brabbelt iets over tanken. Bij het tankstation gooit hij voor nog geen 20 bath aan benzine in z’n auto. We beginnen al achterdochtig te worden. We rijden vervolgens een compleet andere kant op en komen hopeloos vast te staan in een straat die helemaal niet naar patpong gaat. Onze achterdocht bleek juist en helaas had de taxichauffeur dit keer toeristen in z’n auto die de weg kennen. We willen afrekenen en uitstappen maar de chauffeur blijkt ineens geen engels meer te spreken. Met wat gebaren maken we het zodanig duidelijk dat hij er niet meer omheen kan. We stappen uit en gaan verder lopen, de chauffeur in de file achterlatend. We hebben ‘m ook niet meer voorbij zien komen, dus hij heeft er nog een aardig tijdje gestaan, zonder klanten.
Op patpong worden de laatste dingen gekocht en op een terrasje midden op de markt wordt het laatste biertje gedronken.
Om zoonlief nog een laatste plezier te doen rijden we weer met de skytrain terug naar het guesthouse, alwaar we de laatste spullen in onze rugzak propte. De volgende ochtend kunnen we er niet meer onderuit, we gaan terug naar huis. Helaas, maar met de plannen voor een volgende reis in onze gedachten rijden we met de taxi naar het vliegveld.

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Terug in Nederland wachten ons een verrassing, we hebben nog geen stap buiten de deur van het vliegveld gezet, of we staan met onze voeten in de sneeuw! Dat was even wennen.
Onderweg naar huis komt de zon langzaam op en toont ons het beeld van kale platte weilanden, bomen met tussendoor rijtjes kantoren. We zijn weer thuis.

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting

Advertisements