De enige dag deze week dat ik op het werk aanwezig hoefde te zijn, was de dag voor hemelvaart. Om 7 uur stond ik bij mxe2x80x99n moeder om zoonlief daar te droppen en ging daarna op weg naar mxe2x80x99n werk. Daar aangekomen leek het geen rustige dag te worden, met 3 vergaderingen in het vooruitzicht.

Maar om vier uur was dan toch alles netjes afgerond, al dreef ik mxe2x80x99n collega af en toe wel tot wanhoop, met mxe2x80x99n soms wat chaotische werkwijze. Ik ben een ster in het alles tegelijk doen, dus het kantoor lag vol met stapeltjes papieren waar voor mij wel een systeem inzat. Maar voor anderen duidelijk niet. Hier ligt duidelijk nog een leerpunt voor me.

xe2x80x99s Avonds toen ik op de bank zat bekroop me ineens het gevoel dat ik iets vergeten was. Ineens wist ik het, boodschappen! Helemaal geen erg meer in gehad, met hemelvaart is er natuurlijk geen winkel te vinden die open is.

Een duik in de kasten leverde afbakbroodjes, soep, crackers en nog wat lekkere dingen op. Het viel dus mee.

Op hemelvaartsdag zelf sliepen we eerst eens heerlijk uit, om vervolgens te ontbijten met crackers en een zielig plakje kaas. Hierna begon het hele ritueel van tas inpakken en uitzoeken wat ik  aan zou trekken. Voor xe2x80x99s avonds stond namelijk een bezoek aan Antwerpen op de planning alwaar we samen met de kandidaten van Peking Express en andere fans de finale zouden gaan bekijken. Zoonlief mocht bij de zus van manlief verblijven alwaar we hem na de finale weer op zouden halen.

Aangekomen bij Antwerpen kwamen we in een file terecht die bijna uitsluitend bestond uit autoxe2x80x99s met Nederlandse kentekens. We keken elkaar eens aan, het zou toch niet zo zijn dat dit allemaal voor Peking Express was. Kruipend door de file kwamen in Antwerpen terecht en raakten halverwege alle Nederlandse kentekens kwijt. Gelukkig, die gingen dus duidelijk ergens aan naartoe.

We wisten dat het bewuste cafxc3xa9 ergens in het industriegebied moest zijn maar raakte daar dus hopeloos de weg kwijt. We strandde midden in het havengebied bij een opgebroken weg. Geen idee waar we waren en waar we naartoe moesten. Verderop liep xc3xa9xc3xa9n eenzame meneer, dus manlief erop af, maar die kon ons ook de weg niet wijzen.

Om ons heen kijkend naar een aanknopingpunt, zagen we een politieauto aankomen. Die eigenlijk wilde doorrijden maar niet meer om manlief heen kon aangezien die zowat voor de auto sprong. Na een uitleg van deze agenten was het cafxc3xa9 zo gevonden en konden we gaan genieten van de finale. Op twee koppels na, waren alle kandidaten er.

Het werd een leuke avond met spannende momenten in de finale en leuke gesprekken. Bij terugkomst bleek zoonlief zich voorbeeldig gedragen te hebben en lag te slapen op de bank.

Met een slapende zoon achterin de auto reden we terug naar huis, nog nagenietend van de geweldige avond.

Het was een aparte maar zeer geslaagde Hemelvaartsdag.

</center

Voor meer foto’s; Zie pekingexpress.web-log.

Advertisements