Ons verblijf in het Majestic Hotel betrof een aanbieding en daar hoorde de eerste ochtend geen ontbijt bij. We hadden nog geen goedkope ontbijtgelegenheid gespot en dus werden het noodles van de 7eleven, een supermarkt die 24 uur per dag open is.
Op de kamer hadden we de luxe van een waterkoker en konden we de noodles samen met een kop thee nuttigen. Voor zoonlief kon het niet beter, met de noodles en een broodje op z’n schoot zat hij op het bed naar tekenfilms te kijken. Deze waren wel in het chinees, maar dat leek niets uit te maken.

Op de planning van vandaag stond een bezoek aan de haven en Hong Kong Island. Gewapend met de kaart gingen we op pad. In eerste instantie zouden we met de metro naar richting haven gaan, maar een korte inspectie op de kaart vertelde ons dat de haven redelijk dichtbij en we besloten gewoon te gaan lopen. Op die manier zie je een hoop meer van de stad en de mensen die er leven.

Halverwege stuitte we op een park, bij het binnenlopen daarvan viel direct op dat de parken hier een iets andere opzet hebben dan de parken in Nederland. Bij de entree een grote poort, met daarachter een plein waar je kon zitten op bankjes. Daar weer achter een groot openlucht zwembad met loopbruggetjes die je verder brachten in het park.
Langs fonteinen, chinese huisjes en poortjes liepen we verder. Overal om ons heen mooie bloeiende bomen, planten, vijvers en chinese lampionnetjes. Midden in het park vonden we een echte Mac Donalds, goed voor een pauze met wat te drinken.
Helaas voor zoonlief bleek een gedeelte van het park afgesloten te zijn, dit in verband met de vogelgriep. Dit zat al goed in het geheugen van zoonlief want het eerste toen ik zei dat het afgesloten was wegens kans op vogelgriep was: “Dat weet ik toch, mama, die vogels hebben griep en mag ik niet aanraken want dan kan ik ook griep krijgen en zelfs dood gaan” Ik hoefde me dus geen zorgen meer te maken dat hij zich op een verdwaalde kip of iets dergelijks zou storten.

Aangekomen bij de haven, konden we voor het eerst van de enorm mooie skyline van Hong Kong Island genieten. Werkelijk een schitterend gezicht, voor ons lag de zee met op de achtergrond vele wolkenkrabbers. De een nog mooier dan de andere, met veel glas of juist weinig en natuurlijk met de inmiddels bekende reclames erop.
Het werd tijd om deze enorme gebouwen eens van dichtbij te bekijken en met een veerboot van de bekende lijn Star Ferries vaarden we over.
Star Ferries bestaat sinds 1898 als verbinding tussen Kowloon en Hong Kong Island. Deze verbinding is tot vandaag de dag nog steeds de goedkoopste manier om over te steken. De boten zelf hebben elke een naam waaronder Morning Star, Celestial Star en Twinkling Star. Tijdens het lopen naar de opstapplaats konden we de hele geschiedenis van Star ferries lezen op borden die aan de muren hingen. Ook hingen er foto’s van de eerste veerboten, helaas vergeten daar een foto van te maken.


Helaas was het te nevelig om mooie foto’s te kunnen maken

Eenmaal op Hong Kong Island, stonden we gelijk tussen de immens hoge gebouwen en zijn we eerst maar even op een bankje gaan zitten om alles eens goed in ons op te nemen. Beneden op straat was het relatief stil en snel ontdekte we waarom. Tussen de gebouwen waren een soort van loopbruggen gebouwd waardoor je als het ware de stoep op de eerste verdieping had. Op zich wel makkelijk, geen kruispunten die je over moet steken en overal bordjes waar je de weg op kon vinden. Dit is sowieso in het centrum van Hong Kong goed geregeld, regelmatig kom je wegwijzers tegen zodat verdwalen eigenlijk onmogelijk is.
Via deze loopbruggen liepen we richting de roltrappen die allemaal bij elkaar opgeteld zo’n 800 meter lang zijn.


Zelfs de tram is hier een dubbeldekker

De roltrappen gaan tot 10.00 uur omlaag waarna ze de rest van de dag omhoog gaan.
Zoonlief vond het geweldig om al die roltrappen op te gaan. Wij trouwens ook, tussen de roltrappen door had je de zogenaamde ‘mid-levels’ met veel kleine gezellige restaurantjes en winkeltjes. Hier kwamen we er al achter dat vier dagen Hong Kong eigenlijk veel te kort is. We hadden graag nog in al die straatjes gewandeld maar helaas was daar de tijd te kort voor, want ons eigenlijke doel was om via de zoological en botanical gardens naar de Peaktram te lopen. Boven bij de roltrappen nog even de weg gevraagd aangezien we niet zeker waren of we goed liepen. De mevrouw in kwestie verwees ons naar de bus of taxi, ze vinden het allemaal maar raar als je ze verteld dat je wilt lopen. Met een zeer grote frons boven haar ogen heeft ze daarna toch maar uitgelegd hoe je er lopend komt.


De roltrappen

De zoological en botanical gardens waren mooi, maar ook hier helaas gedeeltes gesloten wegens de vogelgriep en andere gedeeltes waren dicht wegens opknapwerkzaamheden.
Buiten het park gebeurde dus waarvan ik eerder zei dat het eigenlijk onmogelijk was, we raakten de weg kwijt. We stonden op een enorm kruispunt met overal wegen naar toe en nergens meer een bordje te vinden. Dankzij een meisje wisten toch uiteindelijk de bekende Peaktram te vinden.
Sinds 1888 worden dagelijks de toeristen en lokale bevolking via deze kabelbaan-tram naar het hoogste punt van het eiland, zo’n 396 meter hoog en is tevens het oudste vervoermiddel in het gebied.
Bij het station aangekomen bleken we bij een tussenstation te staan waar je geen retourtjes kon kopen. Er zat niets anders op dan maar weer naar beneden te lopen en daar op te stappen.
Bij het station aangekomen leek het wel of we een attractie van Disneyland betraden. In een halletje stonden horden mensen, achtergrondinformatie schalde uit de luidsprekers en overal hing reclame en informatie over de tram.
Het ritje met de tram bood ons een spectaculair uitzicht over de stad, en duurde eigenlijk te kort.

Boven op de Peak aangekomen bleek het huidige beeld niet te voldoen aan het idee wat we ervan hadden. We wisten wel dat er altijd al mensen gewoond hebben (voornamelijk de rijken) en dat er winkels waren, maar een complete shoppingmall en winkeltjes met koppen, mokken, t-shirts met een grote Peak reclame erop, dat hadden we niet helemaal verwacht. Wanneer je langs al dit loopt kun je prachtige wandelingen maken op de zogenaamde trails. De langste, Hong Kong trail, is 50 km lang. Die hebben we dus niet gelopen!
Na een kortere versie zijn we naar het uitkijkpunt gegaan om vanaf daar te genieten van het uitzicht over de stad en te wachten tot het donker werd.
Toen eenmaal de zon onder was en in alle wolkenkrabbers de lichten aan gingen, aanschouwde we een soort van sprookje. Het werd ook helemaal stil om ons heen, terwijl er toch een flink aantal mensen om ons heen stonden.
Een wereld van lichtjes en kleuren ging voor ons open, echt schitterend om te zien.
Nog vol van het uitzicht gingen we met de Peaktram weer naar beneden.


Deze foto is niet helemaal gelukt, maar geeft wel een idee van hoe de Peaktram eruit ziet

Advertisements