De laatste dagen voor onze vakantie zijn altijd ellende. Hoe goed we ook de dingen denken te plannen, in de meeste gevallen komt er niets van deze planning terecht. En staan we dus de laatste avond nog de rugzakken in te pakken, de laatste dingen te regelen en heel gezellig tegen elkaar te wezen.
Zoonlief heeft het nu helemaal uitgevonden, vriendjes mee naar huis nemen is gezellig. Nu vind ik dat meestal ook, maar een dag voor de vakantie is toch een ander verhaal. Maar zie maar eens nee te zeggen tegen drie vragende gezichtjes.
Dus gisteren tussen de middag liep ik met drie enthousiast jongens naar huis, die gelijk de kamer van zoonlief indoken om daar zich te storten op het voorhande zijnde speelgoed. Ik had net alles opgeruimd maar goed. Wel werden eerst netjes de schoenen uitgedaan voordat het drietal naar boven stormde.
Om de schade enigzins te beperken, een dvd van Peter pan opgezet. En daar zaten de heren, aan de boterham, ingespannen naar Peter Pan te staren terwijl ik de nog wat dingen voor de vakantie bij elkaar zocht.
Na schooltijd hetzelfde verhaal, dit keer een meisje en dit keer ook wel handig. Terwijl zoonlief en klasgenootje met de trein speelde kon ik mooi even snel de laatste wassen wegwerken.

Ook vandaag kwam zoonlief hand in hand met een meisje aan, of zij mee mocht naar huis. Maar dit keer toch echt nee gezegd met de belofte dat ze na de vakantie wel mag komen spelen.
Natuurlijk werd dit niet op prijs gesteld maar het vooruitzicht om z’n eigen rugzak in te mogen pakken, maakte een hoop goed.
In bed bleek zoonlief toch wel enigzins zenuwachtig en lag dan ook nog lang wakker.
Hierna begon de ellende echt, alle spullen in twee rugzakken proppen. Wat neem ik wel en wat neem ik niet mee.
Maar het is weer gelukt en alles staat klaar. Het zal hier de komende maand rustig zijn maar ik zal proberen zo af en toe wat te plaatsen over onze reis. (Als voorproefje in de welkomstekst vast een foto van Hong Kong)

Tot in maart!!

Advertisements