Zoonlief zit tegenwoordig op school. Nu doen ze op school een hoop activiteiten en zo een keer per twee weken wordt ik gexc3xafnformeerd per nieuwsbrief wat er allemaal te doen is. Deze wordt meestal door zoonlief meegenomen en achteloos in m’n handen gedrukt.
In de laatste nieuwsbrief was de vraag of er ouders waren die wilde helpen bij de jaarlijkse sportdag. Nu ben ik altijd op woensdag vrij en eens moet de eerste keer zijn en heb me opgegeven.
Geen idee of ik de rennende, springende en alle kanten opvliegende kleuters aankon. Maar ach, we bleven in de school dus kon er in theorie weing gebeuren en niemand kwijtraken.
En zo stond ik, nog niet helemaal wakker, kinderen aan te moedigen die een skirace liepen, met als ski’s oude schoenendozen. Mee te springen tijdens de stoelendans en te helpen bij het armbandjes rijgen.
En eigenlijk viel het best wel mee. Ze stuiterde niet alle kanten op, er zijn geen zwaargewonden gevallen en deden zeer (soms net te) enthousiast mee. Zelfs zoonlief die bij me in het groepje zat gedroeg zich keurig terwijl z’n moeder bij hem was.
Wanneer zoonlief weer achteloos een nieuwsbrief in m’n handen drukt en hierin ouders gevraagd worden om een activiteit te begeleiden, geef ik me zeker weer op.

Advertisements