Na zo’n tweexc3xabnhalve week is men er bij de garage nog niet in geslaagd om m’n auto weer in een nette staat terug te krijgen.(zie ook log 13-9) Inmiddels ben ik al 6 keer heen en weer geweest, auto brengen, vervangauto meenemen, auto weer ophalen.

Zaterdag ging ik vol goede hoop weer na de garage en tref m’n auto daar in een dusdanige gespoten toestand aan dat ik er met de beste wil van de wereld niet mee eens kon zijn. Opnieuw butsen en oneffenheden.
Tja, blijf dan maar eens rustig. We treffen dan zo’n meneer die al veel te dicht op je komt staan (nooit een cursus communicatie gehad waarschijnlijk) waardoor ik maar steeds weer een stap achteruit deed.
“Meneer, m’n auto ziet er nog steeds niet uit”
“Tja, ik weet niet precies wat er gedaan is”
“Daar heeft u toch een computer voor”
De meneer in kwestie kijkt ondertussen naar de gespoten delen.
“Ik zou een nieuw afdekkapje krijgen, dit ziet er niet nieuw uit”
“Ik weet niet wat m’n collega met u afgesproken heeft”
“Ook dat kunt u toch in de computer zien, bij werkopdrachten”
“Meneer, ik zou ook graag een werkbon willen, met alles erop wat er intussen met de auto gedaan is”
“Die hebben we niet”
“Die hebben jullie niet? Vreemd, normaal krijg ik altijd zo’n bon mee”
“U kunt wel een kopie van de geschiedenis krijgen”
“Daar heb ik niets aan, daar staat niet op wat er in jullie garage gedaan is”

Hierna volgt een lange discussie waarbij de meneer maar te dicht op me blijft staan, met antwoorden die steeds op hetzelfde neerkomen. Dat hij het ook niet weet.
Ondertussen kom ik geen steek verder en begin toch enigszins geirriteerd te raken.
Het is zaterdag, ik ben eindelijk eens vrij in het weekend, op het dorp is het feest vanwege de opening van het nieuwe centrum en sta een totaal nutteloze discussie te voeren over een auto die na 6 keer brengen nog niet goed is. En het enige wat er mee mis was toen ik ‘m voor de eerste keer bracht, was het raam wat in m’n deur gezakt was.
De meneer blijft ijzig kalm en weet zich er aardig uit te kletsen (toch een cursus communicatie gehad?)
en verwijst me door naar maandag, dan is z’n collega er weer.
Vanmorgen, met een maandagochtendhumeur en flink wat opgebouwde irritatie, weer terug en weer in discussie. Dit keer dus iets minder begrijpend en geduldig.
Morgen gaat de auto voor 7e keer terug, met de mededeling dat ze nu maar zorgen dat het in orde komt. Mocht dit niet zo zijn dan denk ik dat ik ter plekke m’n opleiding communicatie vergeet en eens even lekker te keer ga. Ik verheug me er nu al op!

Advertisements