Sinds 3 jaar ben ik bezitter van een mooie auto en op een paar incidenten na -spiegel door een bus eraf gereden en een achteruitrijdende auto tegen m’n bumper aan- ging het goed.
Tot twee weken geleden. Eerst rijdt er -tot twee keer toe- een wat minder vaardige bestuurder bij het uitparkeren tegen m’n auto. Gevolg, schade, politie erbij en een hoop rompslomp.
Nu bleef het hier helaas niet bij. Manlief wilde nog even van het mooie weer genieten en deed het raampje open met het daarvoor bestemde knopje. Het raam doet wat hij moet doen en zakt naar beneden, vervolgens een harde tik en…..weg raam!
Met geen mogelijkheid is het raam uit de deur meer te krijgen. Leuk op vrijdagmiddag om 16.00 uur terwijl ik de nachtdienst in ga.
Dus auto naar de garage bij ons op het dorp, een andere dan waar ik normaal m’n auto breng.
Zaterdag zou hij weer helemaal in orde zijn. Niet dus, slot bleek kapot te zijn gegaan en bleef de auto gewoon waar hij was, bij de garage.

En was het hier maar bij gebleven. Vanmorgen kwam ik uit de nachtdienst en verheugde me op wel twee uurtjes slapen. Zoon naar school gebracht, wekker gezet en heerlijk gaan slapen. De wekker heb ik wel gehoord maar verder geen actie ondernomen, tot de telefoon ging. Een blik op de klok…shit…had al bij school moeten staan.
In recordtijd kleren aan en -zonder lenzen- naar school gerend. Onderweg kwam ik buurman al tegen met zoonlief. Excuses gestameld en naar huis gegaan.
‘s Middags belde de garage, de auto was klaar. Ik blij, maar bij het zien van m’n auto was m’n blijheid in een klap weg.
Het raam deed weer wat hij moest doen, het slot ook. Maar nu bleek de lak op m’n deur weer beschadigd te zijn. Nu was ik al flink chagrijnig wegens een flink slaapgebrek en hoe de dingen bij deze garage afgehandeld worden. Na het zien van m’n deur had ik echt zin om eens flink uit m’n dak te gaan. Dit heb ik ook gedaan, de eerste minuut. Maar daar bereik je niets mee dus manlief het woord maar over laten nemen, aangezien ik echt geen vriendelijk woord er meer over m’n lippen kon krijgen.
Nu mag ik woensdag weer naar die garage en wordt m’n deur overgespoten. En dan maar hopen dat het nu wel in orde is want anders sta ik echt niet voor mezelf in. (Zie de krantenkoppen al voor me, “woedende vrouw leeft zich uit op garagepersoneel”)

Volgende keer zet ik twee wekkers en ga gewoon naar m’n eigen garage!

Advertisements