Eigenlijk hadden we gisteren hele andere plannen. Ik zou bij een oude schoolvriendin langs gaan, het is een lange tijd geleden dat ik haar voor het laatst gesproken heb. Ze is inmiddels verhuisd en het contact was verwaterd totdat ik een berichtje van haar kreeg via Schoolbank.nl.
De schoolvriendin in kwestie had een niet zo geweldig weekend achter de rug vanwege een afgebroken kies en kon dus mooi vandaag naar de tandarts in plaats van lekker bijkletsen.

Nu was het eigenlijk best mooi weer, een wolk hier en daar uitgezonderd, dus vonden m’n zoon en ik het wel een goed plan om naar het strand te gaan.
We hebben tegenwoordig ook een strand in de buurt, aan de maas in hartje Rotterdam, maar we gingen voor het echte strand. Het plan was er, nu nog komen. Plannen en uitvoering zijn bij ons twee heel verschillende dingen. Er moet een tas ingepakt, zorgen dat alles er dan ook daadwerkelijk inzit, een zoon alvast in z’n kleertjes gehesen en zelf natuurlijk ook wat aan. Schepje, emmertje en andere stranddingen lagen in de schuur. Bij binnenkomst in de schuur rook het ontzettend naar gas, wat bleek, het gasbrandertje had staan lekken dus eerst maar luchten. Ondertussen belde m’n moeder en m’n aanhang, het schoot niet echt op. En zo gingen we uiteindelijk anderhalf uur later dan we eigenlijk in gedachte hadden op pad.
Hoe dichter we bij Scheveningen kwamen, hoe meer wolken er in de lucht hingen. Maar zo gauw laten we ons niet uit het veld slaan. De auto geparkeerd op ons favoriete plekje, iets verder van het strand maar wel gratis.
Op het strand was het aan de rustige kant, dus een lekker plekje uitgezocht dichtbij het water. Want om een goed kasteel te bouwen heb je water nodig.
Eenmaal gesetteld is zoonlief aan het bouwen geslagen, een piratenkasteel. Aangezien onze zoon het zeewater hier te koud vind mocht ik constant heen en weer om emmertjes water te halen. Er werd gestaag gebouwd, en zelfs de zon brak door.
Daarna was het tijd om de schat op te graven en die in de schatkist te gooien. De schat bestond uit schelpjes en de strandvis (een soort emmer in de vorm van een vis met wieltjes) diende als schatkist. Deze strandvis gaat al zo’n 30 jaar mee, vroeger liep ik er zelf mee naar het strand.
Natuurlijk moeten piraten als ze zo hard gewerkt hebben om een schat te veroveren goed eten. Een ijsje voldeed aan de eisen. Deze heerlijk op de boulevard opgegeten.
Hierna nog een rondje winkels, daarna was de kleine piraat erg moe en was het tijd om naar huis te gaan.


Kasteel bouwen

Lekker genieten van de zon en het warme zand

De piratenschat

De “schatkist” oftewel de strandvis

Advertisements